pięcioro (język polski)
pięcioro (1.1) dzieci
.png.webp)
pięcioro (1.1) kurcząt
- wymowa:
- IPA: [pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔrɔ], AS: [pʹi ̯ė̃ńćoro], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• asynch. ę • i → j
-
- znaczenia:
liczebnik zbiorowy
- (1.1) …odpowiadający liczbie 5
- odmiana:
- (1.1) blp,
przypadek liczba mnoga mianownik pięcioro dopełniacz pięciorga celownik pięciorgu biernik pięcioro narzędnik pięciorgiem miejscownik pięciorgu wołacz pięcioro - przykłady:
- (1.1) Na wycieczkę wybrało się pięcioro uczniów.
- składnia:
- (1.1) pięcioro + D.
- kolokacje:
- (1.1) pięcioro dzieci • pięcioro prosiąt / cieląt • pięcioro drzwi / nożyczek / sanek
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) kilkoro
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pięć n, Piątek mrz, pięcioraczki nmos, pięciornik mrz, piątka ż, piona ż
- przym. piąty
- licz. pięć
- wykrz. piona
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Liczebnik używany w odniesieniu do osób różnej płci (gdy grupa składa się zarówno z kobiet jak i z mężczyzn), dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie używanej tylko w liczbie mnogiej.
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.