pedagog (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [pɛˈdaɡɔk], AS: [pedagok], zjawiska fonetyczne: wygł.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) nauczyciel, wychowawca
- (1.2) osoba zajmująca się pedagogiką, pracująca nad ulepszeniem metody wychowania i uczenia
- (1.3) hist. w starożytnej Grecji: uczony niewolnik zajmujący się dziećmi pana, w tym odprowadzający je do szkoły
- (1.4) daw. prywatny nauczyciel, guwerner, preceptor
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pedagog pedagodzy / pedagogowie dopełniacz pedagoga pedagogów celownik pedagogowi pedagogom biernik pedagoga pedagogów narzędnik pedagogiem pedagogami miejscownik pedagogu pedagogach wołacz pedagogu pedagodzy depr. M. i W. lm: (te) pedagogi / pedagogowie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pedagogika ż
- forma żeńska pedagożka ż
- przym. pedagogiczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. paedagogus < gr. παιδαγωγός (paidagōgós) < gr. παῖς + ἀγωγός (paîs + agōgós) → dziecko + prowadzić
- uwagi:
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) pedagog
- duński: (1.1) pædagog w
- francuski: (1.1) pédagogue m
- kaszubski: (1.1) pedagòg m
- kataloński: (1.1) pedagog m
- niderlandzki: (1.1) pedagoog m
- niemiecki: (1.1) Pädagoge m
- portugalski: (1.1) pedagogo m
- rosyjski: (1.1) педагог m
- rumuński: (1.1) pedagog m, învățător m
- szwedzki: (1.1) pedagog w
- węgierski: (1.1) pedagógus
- włoski: (1.1) pedagogo m
- źródła:
pedagog (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) pedagog
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pedagog pedagogové dopełniacz pedagoga pedagogů celownik pedagogovi / pedagogu pedagogům biernik pedagoga pedagogy wołacz pedagogu pedagogové miejscownik pedagogovi / pedagogu pedagozích narzędnik pedagogem pedagogy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pedagogika ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. z niekształconej formy gr. παῖς
- uwagi:
- źródła:
pedagog (język słoweński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) pedagog[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pedagogika ż, pedagoginja ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.