peccatum (język łaciński)
- wymowa:
- (klasyczna) IPA: /pekˈkaː.tum/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) grzech
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) supinum od: pecco
- odmiana:
- (1.1) peccat|um, ~i (deklinacja II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik peccātum peccāta dopełniacz peccātī peccātōrum celownik peccātō peccātīs biernik peccātum peccāta ablatyw peccātō peccātīs wołacz peccātum peccāta - przykłady:
- (1.1) Agnus Dei, qui tollis peccata mundi: miserere nobis[1]. → Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) czas. pecco
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Przykład z łacińskiego tekstu Mszy Św. (fragment Agnus Dei)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.