parzystość (język polski)
- wymowa:
- IPA: [paˈʒɨstɔɕʨ̑], AS: [pažystość]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) mat. cecha liczb całkowitych, podzielnych przez dwa bez reszty; zob. też Liczby parzyste i nieparzyste w Wikipedii
- (1.2) mat. cecha funkcji zachowujących symetrię względem znaku argumentu; zob. też Funkcje parzyste i nieparzyste w Wikipedii
- (1.3) mat. cecha permutacji, której liczba inwersji jest parzysta; zob. też Permutacja#Znak_permutacji w Wikipedii
- (1.4) fiz. własność zmiany znaku funkcji falowej lub pola kwantowego przy zmianie znaku jednego z jej argumentów; zob. też parzystość w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza mianownik parzystość dopełniacz parzystości celownik parzystości biernik parzystość narzędnik parzystością miejscownik parzystości wołacz parzystości - przykłady:
- (1.1) Jedną z cech liczb jest parzystość.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1) nieparzystość
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. parzysty
- przysł. parzysto, parzyście
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.