parkować (język polski)

wymowa:

IPA: [parˈkɔvaʨ̑], AS: [parkovać], ​

znaczenia:

czasownik niedokonany (dk. brak)

(1.1) zostawiać pojazd na parkingu, miejscu przeznaczonym do zatrzymania pojazdu lub innym wolnym miejscu

odmiana:

(1.1) koniugacja IV

 

forma		liczba pojedyncza			liczba mnoga
		1. os.	2. os.	3. os.	1. os.	2. os.	3. os.
bezokolicznik		parkować
czas teraźniejszy		parkuję	parkujesz	parkuje	parkujemy	parkujecie	parkują
czas przeszły	m	parkowałem	parkowałeś	parkował	parkowaliśmy	parkowaliście	parkowali
	ż	parkowałam	parkowałaś	parkowała	parkowałyśmy	parkowałyście	parkowały
	n	parkowałom	parkowałoś	parkowało
tryb rozkazujący		niech parkuję	parkuj	niech parkuje	parkujmy	parkujcie	niech parkują
pozostałe formy czas przyszły m będę parkował, będę parkować będziesz parkował, będziesz parkować będzie parkował, będzie parkować będziemy parkowali, będziemy parkować będziecie parkowali, będziecie parkować będą parkowali, będą parkować ż będę parkowała, będę parkować będziesz parkowała, będziesz parkować będzie parkowała, będzie parkować będziemy parkowały, będziemy parkować będziecie parkowały, będziecie parkować będą parkowały, będą parkować n będę parkowało, będę parkować będziesz parkowało, będziesz parkować będzie parkowało, będzie parkować czas zaprzeszły m parkowałem był parkowałeś był parkował był parkowaliśmy byli parkowaliście byli parkowali byli ż parkowałam była parkowałaś była parkowała była parkowałyśmy były parkowałyście były parkowały były n parkowałom było parkowałoś było parkowało było forma bezosobowa czasu przeszłego parkowano tryb przypuszczający m parkowałbym, byłbym parkował parkowałbyś, byłbyś parkował parkowałby, byłby parkował parkowalibyśmy, bylibyśmy parkowali parkowalibyście, bylibyście parkowali parkowaliby, byliby parkowali ż parkowałabym, byłabym parkowała parkowałabyś, byłabyś parkowała parkowałaby, byłaby parkowała parkowałybyśmy, byłybyśmy parkowały parkowałybyście, byłybyście parkowały parkowałyby, byłyby parkowały n parkowałobym, byłobym parkowało parkowałobyś, byłobyś parkowało parkowałoby, byłoby parkowało imiesłów przymiotnikowy czynny m parkujący, nieparkujący ż parkująca, nieparkująca parkujące, nieparkujące n parkujące, nieparkujące imiesłów przymiotnikowy bierny m parkowany, nieparkowany parkowani, nieparkowani ż parkowana, nieparkowana parkowane, nieparkowane n parkowane, nieparkowane imiesłów przysłówkowy współczesny parkując, nie parkując rzeczownik odczasownikowy parkowanie, nieparkowanie

przykłady:

(1.1) Zawsze parkuję jak najbliżej domu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) stać

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. parking mrz, parkingowy mos, parkowanie n, zaparkowanie n

przym. parkingowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) park
• arabski: (1.1) أوقف
• chorwacki: (1.1) parkirati
• duński: (1.1) parkere
• esperanto: (1.1) parki
• fiński: (1.1) pysäköidä
• hawajski: (1.1) hoʻokū
• hiszpański: (1.1) aparcar, estacionar
• niemiecki: (1.1) parken
• norweski (bokmål): (1.1) parkere
• nowogrecki: (1.1) παρκάρω, σταθμεύω
• słoweński: (1.1) parkirati
• włoski: (1.1) posteggiare

źródła: