parkowanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌparkɔˈvãɲɛ], AS: [parkovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) mot. zatrzymywanie pojazdu na postoju, parkingu lub w innym przeznaczonym do tego miejscu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik parkowanie dopełniacz parkowania celownik parkowaniu biernik parkowanie narzędnik parkowaniem miejscownik parkowaniu wołacz parkowanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) zatrzymywanie
- hiponimy:
- (1.1) garażowanie
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zaparkowanie n, parking m, parkingowy m
- czas. parkować ndk., zaparkować dk.
- przym. parkingowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- rzecz. odczas. od parkować
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) aparcamiento m, estacionamiento m
- interlingua: (1.1) parcamento, parcage
- niemiecki: (1.1) Parken n
- nowogrecki: (1.1) παρκάρισμα n, στάθμευση ż
- szwedzki: (1.1) parkering w
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.