pakt (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pakt], AS: [pakt]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) polit. umowa międzynarodowa o charakterze politycznym lub wojskowym[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pakt pakty / pakta[2] dopełniacz paktu paktów celownik paktowi paktom biernik pakt pakty / pakta narzędnik paktem paktami miejscownik pakcie paktach wołacz pakcie pakty / pakta - przykłady:
- (1.1) Kiedy Rosja wycofała się z paktu?
- (1.1) Ten pakt między rządem a związkami zawodowymi ustanawia fundamenty lepszej przyszłości dla pracujących.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pakt o nieagresji / pakt nieagresji • pakt konsultatywny • pakt Ribbentrop-Mołotow • pakt Sikorski-Majski • podpisywać / podpisać / zawierać / zawrzeć pakt
- synonimy:
- (1.1) umowa, porozumienie, układ, traktat, konwencja, ugoda
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. paktowanie n, pakcik mrz
- czas. paktować ndk.
- związki frazeologiczne:
- zawrzeć pakt z diabłem
- etymologia:
- (1.1) łac. pactum[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pact
- bułgarski: (1.1) пакт m
- duński: (1.1) pagt w
- dzongkha: (1.1) གན་རྒྱ
- esperanto: (1.1) pakto
- francuski: (1.1) pacte m
- interlingua: (1.1) pacto
- kataloński: (1.1) pacte m
- norweski (bokmål): (1.1) pakt m/ż
- norweski (nynorsk): (1.1) pakt ż
- pali: (1.1) katikā ż
- rosyjski: (1.1) пакт m
- rumuński: (1.1) pact n
- szwedzki: (1.1) pakt w
- tybetański: (1.1) གན་རྒྱ
- włoski: (1.1) patto m
- źródła:
pakt (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) polit. pakt
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pakt pakty dopełniacz paktu paktů celownik paktu paktům biernik pakt pakty wołacz pakte pakty miejscownik paktu paktech narzędnik paktem pakty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. paktovat se
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
pakt (język norweski (bokmål))
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
pakt (język norweski (nynorsk))
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
pakt (język szwedzki)
- wymowa:
- [pak:t]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) pakt[1]
- odmiana:
- (1.1) en pakt, pakten, pakter, pakterna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) nonaggressionspakt
- synonimy:
- (1.1) fördrag, avtal, överenskommelse
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, Norstedts Akademiska Förlag, Göteborg 2001, ISBN 91-7227-281-3, s. 816.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.