konwencja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kɔ̃nˈvɛ̃nʦ̑ʲja], AS: [kõnvẽncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) praw. umowa międzynarodowa
- (1.2) książk. przyjęte w jakimś środowisku normy postępowania, myślenia itp.
- (1.3) liter. teatr. szt. charakterystyczne cechy twórczości przyjęte przez artystę
- (1.4) polit. zjazd członków partii politycznej, najczęściej poświęcony wyborom
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik konwencja konwencje dopełniacz konwencji konwencji / przest. konwencyj[1] celownik konwencji konwencjom biernik konwencję konwencje narzędnik konwencją konwencjami miejscownik konwencji konwencjach wołacz konwencjo konwencje - przykłady:
- (1.1) Ta konwencja nie narusza żadnych praw człowieka.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) łamać konwencje
- (1.3) konwencja stylistyczna / literacka • łamać konwencje
- (1.4) konwencja wyborcza
- synonimy:
- (1.1) traktat
- (1.2) konwenans, zwyczaj
- (1.3) styl
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.4) zjazd
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. konwencjonalizm m
- przym. konwencyjny, konwencjonalny
- przysł. konwencjonalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. conventio
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) convention
- arabski: (1.1) معاهدة
- duński: (1.1) konvention w, traktat w; (1.2) konvention w
- francuski: (1.1) convention ż
- łaciński: (1.1) conventio
- niemiecki: (1.1) Abkommen n
- szwedzki: (1.1) konvention w; (1.2) konvention w
- źródła:
- ↑
Hasło „konwencja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.