pachnieć (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈpaxʲɲɛ̇ʨ̑], AS: [paχʹńėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nowe mydło pięknie pachnie i ma fantastyczny kolor.
składnia:
(1.1) ktoś (coś) pachnie czymśod kogoś pachnie czymś
kolokacje:
(1.1) ładnie / przyjemnie pachnieć
synonimy:
(1.1) pachnąć, wonieć
antonimy:
(1.1) śmierdzieć
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pachnidło n, zapach m, pachnięcie n, pachnienie n
czas. zapachnieć dk.
przym. pachnący, zapachowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
praindoeur. od czasownika o znaczeniu „dąć, wiać”[1]
uwagi:
  • por. pachnąć
  • zobacz: Aneks:Język polski - czasowniki nieregularne
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.