mirosi (język rumuński)
czasownik nieprzechodni
czasownik przechodni
- (2.1) wąchać[1]
- (2.2) węszyć[1]
- (2.3) przen. wietrzyć, przeczuwać[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. miros n
- przym. mirositor
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- cs. миросати, -саѭ (mirosati, -sajǫ) → pachnieć, wonieć[2] < gr. μυρίζω (myrízō) → namaszczać, str.br. t. pachnieć[3]
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 3 4 5 Zdzisław Skarżyński, Mały słownik rumuńsko-polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1984, ISBN 83-214-0310-7.
- ↑
Hasło „миросати” w: Franz Miklosich, Lexicon palaeoslovenico-graeco-latinum emendatum auctum, Guilelmus Braumueller, Wiedeń 1862–1865, s. 370. - ↑
Anna Oczko, Zapożyczenia południowosłowiańskie w języku rumuńskim w XVI i XVII wieku, Kraków 2010, s. 173.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.