wietrzyć (język polski)

jeż coś wietrzy (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈvʲjɛṭʃɨʨ̑], AS: [vʹi ̯eṭšyć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• udziąs.• i → j 
​
znaczenia:

czasownik

(1.1) łapać zapach z powietrza
(1.2) wywoływać przepływ powietrza w pomieszczeniu
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIb
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wietrznik mos/mrz, wietrzenie n, zwietrzenie n, wywietrznik m, wiatr m, wietrzyk m, wiatrówka ż
czas. wywietrzyć, zwietrzyć
przym. wietrzny, wiatrowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.