płachta (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) duży kawałek płaskiej rzeczy, np. tkaniny, papieru, blachy
- (1.2) daw. środ. polit. sztandar partyjny[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik płachta płachty dopełniacz płachty płacht celownik płachcie płachtom biernik płachtę płachty narzędnik płachtą płachtami miejscownik płachcie płachtach wołacz płachto płachty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. płachetka ż
- związki frazeologiczne:
- działać jak płachta na byka
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) полотно n
- źródła:
- ↑ Mieczysław Karaś, Kilka uwag o polskiej gwarze partyjnej przed pierwszą wojną światową, „Język Polski” nr 1/1951, s. 20.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.