półpustynia (język polski)

półpustynia (1.1)
wymowa:
IPA: [ˌpuwpuˈstɨ̃ɲa], AS: [puu̯pustỹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obszar o bardzo skąpej roślinności przystosowanej do długotrwałej suszy, rozwiniętej nieco bujniej niż na pustyni; zob. też półpustynia w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zlewnie pozbawione odpływu, w szczególności te największe, leżą z reguły w strefie klimatu suchego, tj. w obrębie pustyń, półpustyń, śródgórskich kotlin i stepów[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) teren
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. półpustynny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Jeziora kuli ziemskiej, Adam Choiński, 2000 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.