oto- (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
temat słowotwórczy
- (1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z uchem, narządem słuchu i równowagi[1]
- odmiana:
- (1.1) nieodm.
- przykłady:
- (1.1) oto- + laryngolog = otolaryngolog
- (1.1) oto- + -logia = otologia
- (1.1) oto- + -skop = otoskop
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) war. ot-
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. ὠτ- (ōt-) < gr. οὖς (oûs) → ucho
- uwagi:
- zobacz słowa zaczynające się od „oto-”
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) oto-
- źródła:
oto- (język włoski)
- wymowa:
- znaczenia:
temat słowotwórczy
- (1.1) oto-
- odmiana:
- (1.1) nieodm.
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) oto- + -logia > otologia → oto- + -logia > otologia
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. ὠτο- (ōto-) < gr. οὖς (oûs) → ucho
- uwagi:
- zobacz słowa zaczynające się od „oto-”
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.