człon (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʧ̑wɔ̃n], AS: [ču̯õn], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) część jakiejś całości połączona z nią przy pomocy widocznych elementów spajających
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik człon człony dopełniacz członu członów celownik członowi członom biernik człon człony narzędnik członem członami miejscownik członie członach wołacz członie człony - przykłady:
- (1.1) Aby w prosty sposób rozsadzić zygokaktusa należy uciąć minimum dwa człony łodygi, następnie otrzymaną tym sposobem szczepkę zanurzyć w ukorzeniaczu, a potem wsadzić do ziemi.
- (1.1) Odnóża stawonogów składają się z członów połączonych ze sobą przy pomocy stawów.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. członkostwo n, członek m, członkini ż, członowanie n, rozczłonowanie n
- czas. rozczłonować dk.
- przym. członkowkski, członkowski, członkowaty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.