osteoklast (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) biol. wielojądrzasta komórka zdolna do resorpcji tkanki kostnej; zob. też osteoklasty w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik osteoklast osteoklasty dopełniacz osteoklastu osteoklastów celownik osteoklastowi osteoklastom biernik osteoklast osteoklasty narzędnik osteoklastem osteoklastami miejscownik osteoklaście osteoklastach wołacz osteoklaście osteoklasty - przykłady:
- (1.1) W kościach kalcytonina hamuje aktywność osteoklastów oraz osteolizę osteocytową, natomiast pobudza biosyntezę macierzy kostnej przez osteoblasty[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) komórka kościogubna
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. osteoklastogeneza ż
- przym. osteoklastyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- internacjonalizm naukowy z gr. ὀστέον (ostéon, → kość) + κλαστός (klastós, → złamany, strzaskany)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) osteoclast
- francuski: (1.1) ostéoclaste m
- hiszpański: (1.1) osteoclasto m
- kataloński: (1.1) osteoclast m
- niemiecki: (1.1) Osteoklast m
- portugalski: (1.1) osteoclasto m
- rosyjski: (1.1) остеокла́ст m
- włoski: (1.1) osteoclasto m
- źródła:
- ↑ Marek Pawlikowski, Leczenie hormonami i pochodnymi hormonów, 1988, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.