opuncja (język polski)
opuncja (1.1)
opuncje (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ɔˈpũnʦ̑ʲja], AS: [opũncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bot. Opuntia[1], roślina z rodziny kaktusowatych o okazałych kwiatach i zielonych soczystych pędach i często jadalnych owocach; zob. też opuncja w Wikipedii
- (1.2) owoc opuncji (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik opuncja opuncje dopełniacz opuncji opuncji / przest. opuncyj[2] celownik opuncji opuncjom biernik opuncję opuncje narzędnik opuncją opuncjami miejscownik opuncji opuncjach wołacz opuncjo opuncje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) sok / olej z opuncji • opuncja figowa
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- (1.1) nopal
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Owoce
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „Opuntia” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia. - ↑ Hasło „opuncja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.