okorowywać (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. okorować)

(1.1) pozbawiać kory
odmiana:
(1.1) koniugacja VIIIa
przykłady:
(1.1) Kilku maluchów młóciło w piłkę, dwóch chłopców robiło płot, inni okorowywali maszt[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kora ż, korek m, okorowanie n, okorowywanie n
czas. okorować dk.
przym. korowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Ryszard Kapuściński, Busz po polsku, 2007, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.