odważnik (język polski)
odważniki (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ɔdˈvaʒʲɲik], AS: [odvažʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) przedmiot służący do pomiaru masy innych przedmiotów na wadze szalkowej; zob. też odważnik w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik odważnik odważniki dopełniacz odważnika odważników celownik odważnikowi odważnikom biernik odważnik odważniki narzędnik odważnikiem odważnikami miejscownik odważniku odważnikach wołacz odważniku odważniki - przykłady:
- (1.1) Do kontroli wagi odważników użytkowych istnieją odważniki specjalne.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) odważnik kilogramowy
- synonimy:
- (1.1) ciężarek[1]
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Waga ż, odważenie n, odważanie n, wagowy mos, waga ż
- czas. wyważyć, odważyć dk., odważać ndk.
- przym. wagowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) weight
- baskijski: (1.1) pisu
- białoruski: (1.1) гіра ż
- duński: (1.1) lod n
- francuski: (1.1) poids m
- hiszpański: (1.1) pesa ż
- kataloński: (1.1) pes m
- niemiecki: (1.1) Gewicht n
- nowogrecki: (1.1) βαρίδι n, σταθμά n lm
- rosyjski: (1.1) гиря ż
- źródła:
- ↑
Hasło „odważnik” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.