odbitka (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zapis graficzny otrzymany określoną metodą techniczną, np. odciskową, drukarską, fotochemiczną
- (1.2) jęz. wyraz albo wyrażenie utworzone na wzór obcego
- (1.3) liter. jedna albo dwie nieakcentowane sylaby na początku wersu przed pierwszą sylabą akcentowaną
- (1.4) muz. pojedyncza lub kilka nut na początku utworu czy jego części, umieszczona przed pierwszą kreską taktową
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik odbitka odbitki dopełniacz odbitki odbitek celownik odbitce odbitkom biernik odbitkę odbitki narzędnik odbitką odbitkami miejscownik odbitce odbitkach wołacz odbitko odbitki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) odbitka kserograficzna • odbitka stykowa • odbitka szczotkowa
- synonimy:
- (1.1) kopia, ksero, xero, reprodukcja
- (1.2) kalka
- (1.3) anakruza, przedtakt
- (1.4) przedtakt
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) odcisk, światłokopia
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. odbicie n, odbijacz mrz, odbijanie n
- czas. odbijać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) print, ectype, rubbing
- kaszubski: (1.1) òdbitka ż, odcësk m, odcygniãcé n, oddrëkòwanié n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.