na początku (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌna‿pɔˈʧ̑ɔ̃ntku], AS: [na‿počõntku], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą • zestr. akc.• akc. pob. ​

znaczenia:

fraza przysłówkowa

(1.1) jako pierwsze w czasie

(1.2) jako pierwsza czynność

(1.3) w najbliższej przyszłości

odmiana:

przykłady:

(1.1) Na początku naszej znajomości nie miałem o nim dobrego mniemania.

(1.1) Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo.^[1]

(1.2) Musimy o tym pogadać od razu na początku.

(1.3) Mogą się pojawić na początku pewne trudności.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) at first, first, in the beginning; (1.2) in the first instance; (1.3) in the short run
• czeski: (1.1) na počátku
• hiszpański: (1.1) primero, al principio; (1.2) primero; (1.3) primeramente, , inicialmente
• jidysz: (1.1) תּחילת (tchiles); (1.2) תּחילת (tchiles)
• nowogrecki: (1.1) στην αρχή; (1.2) πρώτα
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1-2)
• szkocki gaelicki: (1.1) o thùs; (1.2) o thùs
• włoski: (1.1) in principio

źródła: