obwiniać (język polski)

wymowa:
IPA: [ɔbˈvʲĩɲäʨ̑], AS: [obvʹĩńäć], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal. ​
znaczenia:

czasownik

(1.1) przypisywać, zarzucać komuś winę; oskarżać kogoś o zrobienie czegoś złego

czasownik zwrotny niedokonany obwiniać się (dk. obwinić się)

(2.1) przypisywać winę samemu sobie
(2.2) przypisywać winę sobie nawzajem
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Oczywiście, wszyscy zgodnie za swe niepowodzenia obwiniali Gorana, lidera i autora tekstów[1].
(2.2) Po kilku miesiącach aresztu panowie zaczęli się wzajemnie obwiniać i odsuwać od siebie odpowiedzialność[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) inkryminować, oskarżać, winić, podejrzewać, imputować, obciążać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obwinianie n, obwinienie n, przewinienie n, winowajca mos
czas. winić, obwinić dk.
przym. winny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Grzegorz Brzozowicz, Ozon, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. ↑ STANISŁAW KRÓL, Życie Warszawy, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.