obłudność (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co jest obłudne; cecha tych, którzy są obłudni
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obłudność obłudności dopełniacz obłudności obłudności celownik obłudności obłudnościom biernik obłudność obłudności narzędnik obłudnością obłudnościami miejscownik obłudności obłudnościach wołacz obłudności obłudności - przykłady:
- składnia:
- (1.1) obłudność + D.
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dwulicowość, fałszywość, faryzejskość, faryzeuszostwo, jezuickość, nieautentyczność, nieszczerość
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) wada
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. obłuda ż, obłudnik m, obłudnica ż
- przym. obłudny
- przysł. obłudnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. obłudny + -ość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.