obłuda (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɔbˈwuda], AS: [obu̯uda]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ukazywanie fałszywych własnych intencji, myśli, poglądów, uczuć itp.
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik obłuda dopełniacz obłudy celownik obłudzie biernik obłudę narzędnik obłudą miejscownik obłudzie wołacz obłudo - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dwulicowość, fałszywość, faryzeizm, faryzeuszostwo, hipokryzja, podwójna moralność, przewrotność, zakłamanie
- antonimy:
- (1.1) prostolinijność, prostoduszność, otwartość, szczerość
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. obłudnik m, obłudnica ż, obłudność ż
- przym. obłudny
- przysł. obłudnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) double-dealing
- arabski: (1.1) دهان
- białoruski: (1.1) крывадушнасць ż
- czeski: (1.1) pokrytectví n
- islandzki: (1.1) hræsni ż
- jidysz: (1.1) צבֿיעות n (cwies)
- rosyjski: (1.1) лицемерие n
- ukraiński: (1.1) лицемірство n, лицемірність ż
- włoski: (1.1) doppiezza ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.