nurogęś (język polski)
samica nurogęsi (1.1)
samiec nurogęsi (1.1)
- wymowa:
- IPA: [nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ], AS: [nurogẽũ̯ś], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ornit. Mergus merganser[1], tracz nurogęś, gatunek dużego wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy; zob. też nurogęś w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nurogęś nurogęsi dopełniacz nurogęsi nurogęsi celownik nurogęsi nurogęsiom biernik nurogęś nurogęsi narzędnik nurogęsią nurogęsiami / nurogęśmi miejscownik nurogęsi nurogęsiach wołacz nurogęsi nurogęsi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) tracz nurogęś
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. nur + gęś
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) granda merĝo
- fiński: (1.1) isokoskelo
- jakucki: (1.1) үрүҥ улун
- północnolapoński: (1.1) gussagoalsi
- rosyjski: (1.1) большой крохаль
- szwedzki: (1.1) storskrake
- źródła:
- ↑
Hasło „Mergus merganser” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.