nudnawy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [nudˈnavɨ], AS: [nudnavy]
- znaczenia:
przymiotnik jakościowy
- (1.1) trochę nudny, nudzący
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik nudnawy nudnawa nudnawe nudnawi nudnawe dopełniacz nudnawego nudnawej nudnawego nudnawych celownik nudnawemu nudnawej nudnawemu nudnawym biernik nudnawego nudnawy nudnawą nudnawe nudnawych nudnawe narzędnik nudnawym nudnawą nudnawym nudnawymi miejscownik nudnawym nudnawej nudnawym nudnawych wołacz nudnawy nudnawa nudnawe nudnawi nudnawe - przykłady:
- (1.1) Rządowi pozostaje więc żmudne i nudnawe dla szerszej publiczności „dyscyplinowanie koalicji”[1].
- (1.1) Ożywiała nudnawe kolumny „Przeglądu Tygodniowego”, a później dogorywającego „Życia Literackiego”[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) przynudnawy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nuda ż
- przym. nudny
- przysł. nudnawo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. nudny + -awy
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Piotr Pacewicz, Noc równościowego rządu, „Gazeta Wyborcza”, 01/04/1993, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Marcin Piasecki, Leksykon polskich pisarzy współczesnych?, „Gazeta Wyborcza”, 06/03/1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.