niezbędnik (język polski)

wymowa:
IPA: [ɲɛˈzbɛ̃ndʲɲik], AS: [ńezbndʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zestaw narzędzi, programów komputerowych etc., potrzebnych do zrobienia czegoś
(1.2) zbiór najpotrzebniejszych informacji z jakiejś dziedziny
(1.3) podręczny (turystyczny lub wojskowy) komplet sztućców
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.2) Na końcu rozmówek znajduje się niezbędnik gramatyczny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niezbędność ż, niezbędnica ż
przym. niezbędny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.