rozmówki (język polski)
rozmówki (1.1)
- wymowa:
- IPA: [rɔzˈmufʲci], AS: [rozmufʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) D. lp, M. B. W. lm zob. rozmówka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba mnoga mianownik rozmówki dopełniacz rozmówek celownik rozmówkom biernik rozmówki narzędnik rozmówkami miejscownik rozmówkach wołacz rozmówki - przykłady:
- (1.1) Jedziesz do Niemiec? Weź ze sobą rozmówki polsko-niemieckie.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. rozmawiać
- rzecz. rozmowy nmos, rozmównica ż, rozmowa ż, rozmówka ż, rozmowność ż
- przym. rozmowny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) phrase book
- białoruski: (1.1) размоўнік m
- bułgarski: (1.1) разговорник m
- duński: (1.1) parlør w
- estoński: (1.1) vestmik
- hiszpański: (1.1) guía de conversación ż, manual de conversación m
- kazachski: (1.1) тілашар
- niemiecki: (1.1) Sprachführer m
- nowogrecki: (1.1) διάλογοι m lm
- rosyjski: (1.1) разговорник m
- ukraiński: (1.1) розмовник m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.