nieuk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈɲɛwuk], AS: [ńeu̯uk], zjawiska fonetyczne: zmięk.• epenteza ł
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) ktoś, kto nie ma zamiłowania do nauki, także niedouczony
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nieuk nieuki dopełniacz nieuka nieuków celownik nieukowi nieukom biernik nieuka nieuków narzędnik nieukiem nieukami miejscownik nieuku nieukach wołacz nieuku nieuki ndepr. M. i W. lm: (ci) nieucy - przykłady:
- (1.1) Jak będziesz takim nieukiem, to nie zdobędziesz odpowiedniego wykształcenia i dobrej pracy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) abderyta, głupiec, półgłówek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nieuctwo n, nieuczenie n, nauka ż, naukowiec m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.