nieruszanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɲɛruˈʃãɲɛ], AS: [ńerušãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od nie ruszać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik nieruszanie dopełniacz nieruszania celownik nieruszaniu biernik nieruszanie narzędnik nieruszaniem miejscownik nieruszaniu wołacz nieruszanie - przykłady:
- (1.1) Chęć nieruszania się z własnego domu, owego bezpiecznego kokonu, można uznać za przyczynę pojawienia się cocooningu, tj. włączenia się do sieci, dzięki której bez wysiłku i ryzyka dokonuje się zakupów i załatwia wszelkie sprawy[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) ruszanie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nieruchomość ż, nieruszenie n, nieruchliwość ż, nieruchawość ż
- przym. nieruchomy, nieruchliwy, nieruchawy
- przysł. nieruchomo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Wacław Šmid, Leksykon menedżera, Wydawnictwo Profesjonalnej Szkoły Biznesu, 2000, s. 59.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.