nienaprawialny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, którego nie można naprawić
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik nienaprawialny nienaprawialna nienaprawialne nienaprawialni nienaprawialne dopełniacz nienaprawialnego nienaprawialnej nienaprawialnego nienaprawialnych celownik nienaprawialnemu nienaprawialnej nienaprawialnemu nienaprawialnym biernik nienaprawialnego nienaprawialny nienaprawialną nienaprawialne nienaprawialnych nienaprawialne narzędnik nienaprawialnym nienaprawialną nienaprawialnym nienaprawialnymi miejscownik nienaprawialnym nienaprawialnej nienaprawialnym nienaprawialnych wołacz nienaprawialny nienaprawialna nienaprawialne nienaprawialni nienaprawialne - przykłady:
- (1.1) Mam dość pesymistyczny pogląd na naturę rzeczy i uważam, że świat jest raczej nienaprawialny[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nienaprawialność ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) irreclaimable
- hiszpański: (1.1) irreparable
- niemiecki: (1.1) irreparabel
- szwedzki: (1.1) räddningslös, ohjälplig, obotlig, oefterrättlig, oförbätterlig
- źródła:
- ↑ Ozon, nr 10, Warszawa, 2005 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.