narcylen (język polski)
- wymowa:
- IPA: [narˈʦ̑ɨlɛ̃n], AS: [narcylẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. med. chemicznie czysty acetylen stosowany do krótkotrwałej narkozy poprzez inhalację
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik narcylen dopełniacz narcylenu celownik narcylenowi biernik narcylen narzędnik narcylenem miejscownik narcylenie wołacz narcylenie - przykłady:
- (1.1) Narcylen nie posiada zapachu.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) acetylen, etin, etyn
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) prawdopodobnie pol. nar(koza) + (a)c(et)ylen[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) narcylen
- źródła:
- ↑ Słownik Wyrazów Obcych pod redakcją Prof. dr Jana Tokarskiego, PWN, Warszawa 1980
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.