milczek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈmʲilʧ̑ɛk], AS: [mʹilček], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) człowiek małomówny, milczący
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik milczek milczki dopełniacz milczka milczków celownik milczkowi milczkom biernik milczka milczków / milczki[1] narzędnik milczkiem milczkami miejscownik milczku milczkach wołacz milczku milczki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) gaduła
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. milknąć, przemilczeć, milczeć ndk.
- rzecz. milkliwość ż, milczenie n, milczkowatość ż, przemilczenie n
- przym. milczkowaty, milczący, milkliwy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) B. lm "milczków" stosowany jest tylko w odniesieniu do mężczyzn[1].
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) clam, dummy
- białoruski: (1.1) маўчальнік m
- bułgarski: (1.1) мълчаливец m
- litewski: (1.1) tylūnas m
- rosyjski: (1.1) молчун m
- ukraiński: (1.1) мовчун m, мовчазник m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.