milczący (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik odczasownikowy
- (1.1) nieodzywający się wcale lub wypowiadający się rzadko
- (1.2) przebiegający bez użycia słów
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik milczący milcząca milczące milczący milczące dopełniacz milczącego milczącej milczącego milczących celownik milczącemu milczącej milczącemu milczącym biernik milczącego milczący milczącą milczące milczących milczące narzędnik milczącym milczącą milczącym milczącymi miejscownik milczącym milczącej milczącym milczących wołacz milczący milcząca milczące milczący milczące - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) milcząca zgoda
- synonimy:
- (1.1) cichy, małomówny, mrukliwy, niemy, powściągliwy
- (1.2) cichy, bezsłowny, niemy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. milczek mos, milczenie n
- czas. przemilczeć, milczeć ndk.
- przym. milczkowaty
- przysł. milcząco, milczkiem
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) taciturn; (1.2) silent, tacit
- białoruski: (1.1) маўклівы
- bułgarski: (1.1) мълчалив; (1.2) мълчалив
- francuski: (1.1) silencieux; (1.2) tacite
- hiszpański: (1.1) callado; (1.2) silencioso, táctico
- niemiecki: (1.1) schweigsam; (1.2) stillschweigend
- ukraiński: (1.1) мовчазни́й
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.