mendykancki (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
przymiotnik dzierżawczy
- (2.1) należący do zakonów żebrzących, będący ich własnością
- odmiana:
- (1.1) (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik mendykancki mendykancka mendykanckie mendykanccy mendykanckie dopełniacz mendykanckiego mendykanckiej mendykanckiego mendykanckich celownik mendykanckiemu mendykanckiej mendykanckiemu mendykanckim biernik mendykanckiego mendykancki mendykancką mendykanckie mendykanckich mendykanckie narzędnik mendykanckim mendykancką mendykanckim mendykanckimi miejscownik mendykanckim mendykanckiej mendykanckim mendykanckich wołacz mendykancki mendykancka mendykanckie mendykanccy mendykanckie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Jego zainteresowania naukowe obejmują również papiestwo i zakony mendykanckie w XIV w. oraz paleografię łacińską, epigrafikę i kodykologię.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mendykant mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. mendykant + -cki
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mendicant
- hiszpański: (1.1) mendicante
- portugalski: (1.1) mendicante
- włoski: (1.1) mendicante
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.