mendicante (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [mẽn̦.di.'kan̦.te]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) żebraczy, żebrzący
rzeczownik, rodzaj męski
- (2.1) żebrak
rzeczownik, rodzaj żeński
- (3.1) żebraczka
- odmiana:
- (1) (2) (3) lm mendicantes m/ż
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) órdenes mendicantes → zakony żebracze
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. mendigar
- rzecz. mendicación ż, mendicidad ż, mendiga ż, mendigo m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. mendīcans, mendicantis
- uwagi:
- źródła:
mendicante (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) żebrak
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
mendicante (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /men.di.'kan.te/
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) żebrzący
rzeczownik, rodzaj męski
- (2.1) żebrak
rzeczownik, rodzaj żeński
- (3.1) żebraczka
- odmiana:
- (1.1) lp mendicante m ż; lm mendicanti m ż
- (2.1) lp mendicante; lm mendicanti
- (3.1) lp mendicante; lm mendicanti
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kośc. ordini mendicanti → zakony żebrzące
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mendica ż, mendicità ż, mendico m
- czas. mendicare
- przym. mendico
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. mendicare
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.