żebraczy (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) związany z żebractwem, dotyczący żebractwa
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik żebraczy żebracza żebracze żebraczy żebracze dopełniacz żebraczego żebraczej żebraczego żebraczych celownik żebraczemu żebraczej żebraczemu żebraczym biernik żebraczego żebraczy żebraczą żebracze żebraczych żebracze narzędnik żebraczym żebraczą żebraczym żebraczymi miejscownik żebraczym żebraczej żebraczym żebraczych wołacz żebraczy żebracza żebracze żebraczy żebracze nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Już kilka lat wiódł żebraczy żywot na ulicach Kalkuty.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) żebrzący
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. żebrać ndk.
- przym. żebracki
- rzecz. żebractwo n, żebraczka ż, żebraczyna mos, żebrak mos, żebranie n, żebranina ż, żebry lm nmos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. żebrak + -y
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mendicant
- białoruski: (1.1) жабрачы
- hiszpański: (1.1) mendicante
- interlingua: (1.1) mendic
- litewski: (1.1) elgetiškas
- łaciński: (1.1) mendicus
- ukraiński: (1.1) жебрацький, жебрачий
- włoski: (1.1) mendicante, pezzente
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.