marra (język baskijski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) linia[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. marratxo
- przym. marradun, marratzaile
- czas. marrakatu, marratu
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „marra” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016. (zobacz wersję .PDF)
marra (język francuski)
- wymowa:
- IPA: /ma.ʁa/
- znaczenia:
czasownik, forma fleksyjna
- (1.1) 3. os. lp przesz. literacki (passé simple) czasownika marrer
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
marra (język hiszpański)
una marra (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ˈma.ra]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od marrar
- (2.2) 2. os. lp (tú) trybu rozkazującego (imperativo) od marrar
- odmiana:
- (1) lm marras
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) falta, hueco, oquedad
- (1.2) almádena, almádana, almádina, almadaneta, almadeneta, almaganeta, (Honduras) almágana
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) czas. marrar; rzecz. marrón m, marro m, marrillo m
- (1.2) czas. marrear; rzecz. marrazo m, marrón m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) hiszp. marrar < daw. hiszp. marrir < germ. *marrjan → przeszkadzać
- (1.2) łac. marra
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Stanisław Wawrzkowicz, Kazimierz Hiszpański, Podręczny słownik hiszpańsko-polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1993, ISBN 83-214-0925-3, s. 493.
marra (język łaciński)
marra (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) hak, zaczep[1]
- odmiana:
- (1.1) marra, marrae (deklinacja I)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik marra marrae dopełniacz marrae marrārum celownik marrae marrīs biernik marram marrās ablatyw marrā marrīs wołacz marra marrae - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „marra” w: Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie III, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań - Warszawa - Lublin 1958, s. 410.
marra (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /'mar.ra/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) roln. graca, motyka
- (1.2) mar. ramię kotwicy[1]
- odmiana:
- (1.1-2) lp marra; lm marre
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. marra
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Maria K. Podracka, Uniwersalny słownik włosko-polski. Dizionario universale italiano-polacco, Wydawnictwo REA, Warszawa 2004, ISBN 83-7141-522-2.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.