makulatura (język polski)

makulatura (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌmakulaˈtura], AS: [makulatura], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) niepotrzebny, zużyty lub zniszczony papier przeznaczony do recyklingu; zob. też makulatura w Wikipedii
- (1.2) pot. przen. bezwartościowe, mierne książki
- (1.3) druk. arkusze zużyte podczas druku, arkusze z defektem
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik makulatura makulatury dopełniacz makulatury makulatur celownik makulaturze makulaturom biernik makulaturę makulatury narzędnik makulaturą makulaturami miejscownik makulaturze makulaturach wołacz makulaturo makulatury - przykłady:
- (1.1) W podstawówie zbieraliśmy makulaturę, mając niby za to darmowe przechodnie podręczniki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) pisanina
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. makulaturowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Makulatur[1] < łac. maculare < łac. macula → plama
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) paper for recycling (makulatura przed przetworzeniem); recycled paper (makulatura po przetworzeniu); wastepaper / waste paper (nieco szersze pojęcie, obejmuje także papier wyrzucony na śmieci)
- białoruski: (1.1) макулатура ż; (1.2) макулатура ż; (1.3) макулатура ż
- bułgarski: (1.1) макулатура ż; (1.2) макулатура ż; (1.3) макулатура ż
- łotewski: (1.1) makulatūra ż
- niemiecki: (1.1) Altpapier n; (1.2) Makulatur ż; (1.3) Makulatur ż
- rosyjski: (1.1) макулатура ż
- ukraiński: (1.1) макулатура ż
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
makulatura (język czeski)

makulatura (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) makulatura (papier przeznaczony do recyklingu)
- (1.2) przen.makulatura (bezwartościowe książki)
- (1.3) poligr. makulatura (zepsute przy druku, wadliwe egzemplarze)
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik makulatura makulatury dopełniacz makulatury makulatur celownik makulatuře makulaturám biernik makulaturu makulatury wołacz makulaturo makulatury miejscownik makulatuře makulaturách narzędnik makulaturou makulaturami - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. makulaturní
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.