majsterkowicz (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. osoba lubiąca wytwarzanie lub naprawianie rzeczy za pomocą prostych narzędzi
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik majsterkowicz majsterkowicze dopełniacz majsterkowicza majsterkowiczów celownik majsterkowiczowi majsterkowiczom biernik majsterkowicza majsterkowiczów narzędnik majsterkowiczem majsterkowiczami miejscownik majsterkowiczu majsterkowiczach wołacz majsterkowiczu majsterkowicze - przykłady:
- (1.1) Wujek Róży jest majsterkowiczem, w wolnym czasie robi budki lęgowe dla ptaków.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) gw. (Górny Śląsk) bajstlyrz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. majsterkowanie n, majsterek mos, majsterka ż
- czas. majsterkować ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. majsterka + -owicz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tinkerer, do-it-yourselfer
- czeski: (1.1) kutil m
- francuski: (1.1) bricoleur m, bidouilleur m
- niemiecki: (1.1) Bastler m, Heimwerker m, Tüftler m
- węgierski: (1.1) ezermester, barkács
- włoski: (1.1) fai da te m, faidaté m, fai-da-te m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.