lunarny (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [lũˈnarnɨ], AS: [lũnarny], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) daw. księżycowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik lunarny lunarna lunarne lunarni lunarne dopełniacz lunarnego lunarnej lunarnego lunarnych celownik lunarnemu lunarnej lunarnemu lunarnym biernik lunarnego lunarny lunarną lunarne lunarnych lunarne narzędnik lunarnym lunarną lunarnym lunarnymi miejscownik lunarnym lunarnej lunarnym lunarnych wołacz lunarny lunarna lunarne lunarni lunarne - przykłady:
- (1.1) Wielkanoc obchodzimy wedle kalendarza lunarnego, związanego z fazami Księżyca[1].
- (1.1) Wyróżnione przez autorów są mity agrarne i lunarne, związane z wizją kobiecej Arkadii[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kalendarz lunarny
- synonimy:
- (1.1) księżycowy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. luna, Luna
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. lunaris[3]
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Maria NOWAK, Gazeta Poznańska, 27/03/2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Anna Sobolewska, Mapy duchowe współczesności: co nam zostało z Nowej Ery?, 2009, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Hasło „lunarny” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.