licytacja (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌlʲiʦ̑ɨˈtaʦ̑ʲja], AS: [lʹicytacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob., ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. publiczna sprzedaż, w której nabywcą zostaje oferujący najwyższą kwotę; zob. też licytacja (prawo) w Wikipedii

(1.2) karc. zabieganie o pierwszeństwo w jakiejś fazie gry, o wzięcie, zagranie, wyjście; zob. też licytacja (gry) w Wikipedii

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	licytacja	licytacje
dopełniacz	licytacji	licytacji / przest. licytacyj[1]
celownik	licytacji	licytacjom
biernik	licytację	licytacje
narzędnik	licytacją	licytacjami
miejscownik	licytacji	licytacjach
wołacz	licytacjo	licytacje

przykłady:

(1.1) Kupiłem na licytacji kolejny obraz.

(1.2) W brydżu następuje licytacja.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) aukcja, przetarg

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dolicytowanie n, licytant mos, licytantka ż, licytator mos, licytatorka ż, licytowanie n, przelicytowanie n przelicytowywanie n, wylicytowanie n, zalicytowanie n, zlicytowanie n

czas. dolicytować dk., licytować ndk., przelicytować dk., przelicytowywać ndk., wylicytować dk., zalicytować dk., zlicytować dk.

przym. licytacyjny, licytatorski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) auction; (1.2) bidding
• francuski: (1.1) vente
• niemiecki: (1.1) Versteigerung ż; (1.2) Reizung ż
• rosyjski: (1.1) аукцион m
• ukraiński: (1.1) аукціон m
• włoski: (1.1) licitazione ż

źródła: