kurtyniarz (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) teatr. pracownik obsługujący kurtynę w teatrze
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kurtyniarz kurtyniarze dopełniacz kurtyniarza kurtyniarzy / rzad. kurtyniarzów celownik kurtyniarzowi kurtyniarzom biernik kurtyniarza kurtyniarzy / rzad. kurtyniarzów narzędnik kurtyniarzem kurtyniarzami miejscownik kurtyniarzu kurtyniarzach wołacz kurtyniarzu kurtyniarze - przykłady:
- (1.1) W teatrze europejskim nie ma zwyczaju odciągania kurtyny przez widocznego człowieka, jak dzieje się to w kabuki, gdzie kurtyniarz jest demiurgiem odsłaniającym świat[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kurtyna ż, kurtynka ż
- przym. kurtynowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- słowacki: (1.1) oponár m
- źródła:
- ↑ Piotr Mitzner, Zagrać wszystko, s. 54, wyd. Twój Styl, 2003.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.