kurtyna (język polski)
kurtyna (1.1)
- wymowa:
- IPA: [kurˈtɨ̃na], AS: [kurtỹna], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) teatr. zasłona oddzielająca scenę od widowni
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kurtyna kurtyny dopełniacz kurtyny kurtyn celownik kurtynie kurtynom biernik kurtynę kurtyny narzędnik kurtyną kurtynami miejscownik kurtynie kurtynach wołacz kurtyno kurtyny - przykłady:
- (1.1) Aktorzy przygotowują się za kurtyną.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kurtyna powietrzna
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) zasłona
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kurtyniarz mos
- zdrobn. kurtynka ż
- przym. kurtynowy
- związki frazeologiczne:
- żelazna kurtyna
- etymologia:
- (1.1) wł. cortina[1].
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) curtain
- czeski: (1.1) opona ż
- duński: (1.1) tæppe n
- esperanto: (1.1) kurteno
- francuski: (1.1) rideau m
- hiszpański: (1.1) telón m
- niemiecki: (1.1) Vorhang m
- nowogrecki: (1.1) αυλαία ż
- rosyjski: (1.1) занавес m
- słowacki: (1.1) opona ż
- szwedzki: (1.1) ridå w
- turecki: (1.1) perde
- ukraiński: (1.1) завіса ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.