kunesto (esperanto)

morfologia:

kun•est•o

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) współistnienie, bycie razem, przebywanie razem

odmiana:

(1.1)

 

	ununombro	multenombro
nominativo	kunesto	kunestoj
akuzativo	kuneston	kunestojn

przykłady:

(1.1) La homo estas laŭ sia naturo kaj genstrukturo socia estaĵo, kio signifas ke li ne povas vivi sen kunesto kun aliaj vivestaĵoj^[1]. → Człowiek jest według swojej natury i struktury genetycznej istotą społeczną, co znaczy, że nie może on żyć bez współistnienia z innymi żywymi istotami.

(1.1) Ili ĝuis sian kuneston for de ĉiuj ceteraj homoj, kaj tute ne deziris rapidi hejmen^[2]. → Cieszyli się ze swego przebywania razem z dala od wszystkich pozostałych ludzi i wcale nie chcieli spieszyć się do domu.

składnia:

kolokacje:

(1.1) netrudema kunesto^[3] → nienatrętne bycie razem • longtempa kunesto → długotrwałe współistnienie • paca kunesto → pokojowe współistnienie

synonimy:

(1.1) kunestado

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kunestado, kunestanto

czas. kunesti

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: