kukułczy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kuˈkuwʧ̑ɨ], AS: [kukuu̯čy]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) charakterystyczny dla kukułki; dotyczący, odnoszący się do kukułki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kukułczy kukułcza kukułcze kukułczy kukułcze dopełniacz kukułczego kukułczej kukułczego kukułczych celownik kukułczemu kukułczej kukułczemu kukułczym biernik kukułczego kukułczy kukułczą kukułcze kukułczych kukułcze narzędnik kukułczym kukułczą kukułczym kukułczymi miejscownik kukułczym kukułczej kukułczym kukułczych wołacz kukułczy kukułcza kukułcze kukułczy kukułcze - przykłady:
- (1.1) Jest tylko 3 rekordzistów nagrodzonych w 5 najważniejszych kategoriach: "Ich noce" Franca Capry, "Lot nad kukułczym gniazdem" Formana i "Milczenie owiec" Jonathana Demme'a[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kukułczę n, kuku n, kukułka ż
- czas. kukać ndk., kuknąć dk.
- wykrz. kuku
- związki frazeologiczne:
- kukułcze jajo
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) зязюльчын, зязюлін
- bułgarski: (1.1) кукувичи
- rosyjski: (1.1) кукушкин
- słowacki: (1.1) kukučí
- źródła:
- ↑ Tp, METROfakty / oscarowe rekordy, „Metropol”, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.