kukać (język polski)

wymowa:
, IPA: [ˈkukaʨ̑], AS: [kukać]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zakukać)

(1.1) ornit. wydawać dźwięki charakterystyczne dla kukułki
(1.2) st.pol. lamentować, narzekać
(1.3) slang. patrzeć ukradkiem
(1.4) slang. szukać
odmiana:
(1.1-4) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Kukułka kukała w oddali.
(1.3) Przestań już tam kukać!
składnia:
kolokacje:
(1.1) kukułeczka / kukułka kuka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zakukanie n, okukanie n, kuku n, kukanie n, kukułka ż, kukułeczka ż, kukawka ż
czas. kuknąć dk., zakukać dk., wykukać dk., okukać dk.
przym. kukułczy
wykrz. kuku
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *kukati
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.