kułak (język polski)
kułacy (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) przest. zaciśnięta pięść
- (2.2) przest. cios pięścią
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kułak kułacy dopełniacz kułaka kułaków celownik kułakowi kułakom biernik kułaka kułaków narzędnik kułakiem kułakami miejscownik kułaku kułakach wołacz kułaku kułacy depr. M. i W. lm: (te) kułaki - (2.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kułak kułaki dopełniacz kułaka kułaków celownik kułakowi kułakom biernik kułak kułaki narzędnik kułakiem kułakami miejscownik kułaku kułakach wołacz kułaku kułaki - przykłady:
- (1.1) Uporczywa nagonka propagandowa na kułaków miała uzasadniać brutalną rozprawę z nimi[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (2.2) kuksaniec
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) chłop
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1)
- przym. kułacki
- rzecz. kułakowanie n, rozkułaczanie n
- forma żeńska kułaczka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) ros. кулак
- (2.1) ukr. кулак[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) kulak
- bułgarski: (1.1) кулак m
- czeski: (1.1) kulak m
- niemiecki: (1.1) Kulak m
- rosyjski: (1.1) кулак m
- ukraiński: (1.1) куркуль m
- włoski: (1.1) culaco m, kulak m
- źródła:
- ↑ z Wikipedii
- ↑ Hasło „I kułak” w: Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, t. II, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978–83–01–19910–4, s. 585.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.