kułacki (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) hist. związany z kułakami, dotyczący kułaków
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kułacki kułacka kułackie kułaccy kułackie dopełniacz kułackiego kułackiej kułackiego kułackich celownik kułackiemu kułackiej kułackiemu kułackim biernik kułackiego kułacki kułacką kułackie kułackich kułackie narzędnik kułackim kułacką kułackim kułackimi miejscownik kułackim kułackiej kułackim kułackich wołacz kułacki kułacka kułackie kułaccy kułackie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Tylko słaby, wiejski element poddaje się kułackiej agitacji[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kułak mos, kułaczka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Bruno Jasieński, Człowiek zmienia skórę, Warszawa 1933, s. 336.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.