kryl (język polski)
.jpg.webp)
kryl (1.1)
- wymowa:
- IPA: [krɨl], AS: [kryl]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy[1]
- (1.1) rząd drobnych morskich skorupiaków zamieszkujących morza i oceany na całym świecie, stanowiący istotne źródło pokarmu m.in. wielorybów, ryb, pingwinów; zob. też kryl w Wikipedii
- (1.2) slang. kokaina
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kryl kryle dopełniacz kryla kryli / krylów celownik krylowi krylom biernik kryla kryle narzędnik krylem krylami miejscownik krylu krylach wołacz krylu kryle - przykłady:
- (1.2) Ożenisz mi trochę kryla?
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) szczętka, eufazja
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) norw. krill
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) krill
- duński: (1.1) krill w, lyskrebs w
- francuski: (1.1) krill m
- norweski (bokmål): (1.1) krill m
- norweski (nynorsk): (1.1) kril m
- rosyjski: (1.1) криль m
- źródła:
- ↑ Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.